Visie en Missie : Inleiding

Vergeleken met enkele decennia geleden is de acceptatie van homoseksualiteit en de ruimte voor homoseksuelen in de samenleving en in veel kerken ongekend. Tegelijk zijn er signalen die ons zorgen baren en die de noodzaak van het bestaan van ons werkverband onderstrepen. In de samenleving is er een toenemend gevoel van onveiligheid onder homoseksuelen, als gevolg van berichten over intimidatie, geweldsincidenten en discriminatie. Onder bepaalde groepen, zoals jongeren, allochtone Nederlanders en gelovigen, heeft homo-emancipatie nog een lange weg te gaan. In de samenleving als geheel bemerken we soms een homo-moeheid: het algemene gevoel dat homo’s tevreden moeten zijn nu hun rechten zijn verankerd en ze zichtbaar zijn op TV. Alle emancipatie en tolerantie ten spijt, in ons land is heteroseksualiteit nog altijd de norm, en als je daar niet aan voldoet wordt je al snel gezien als “anders”. Dat geldt zeker ook voor de kerken. Er zijn lokale geloofsgemeenschappen waar homoseksualiteit geen enkel probleem is, en daar zijn we blij mee. Echter, binnen de meeste kerkgenootschappen en plaatselijke gemeenten, maar ook binnen de opleidingen voor predikanten, blijft homoseksualiteit vaak een beladen thema en is er nauwelijks of geen ruimte voor openlijke homoseksuele gemeenteleden of ambtsdragers. In onze contacten met theologiestudenten, predikanten en gemeenteleden horen we hierover regelmatig pijnlijke berichten. Tegelijk constateren wij dat er binnen orthodox-christelijk Nederland van alles in beweging is op dit gebied en er heel voorzichtig een opener houding ontstaat. Hoe dan ook blijft de relatie tussen homoseksualiteit en geloof voor veel mensen en binnen veel kerken een moeilijk thema. Een eclectische lezing van de Bijbel is hier vaak debet aan, net als een vorm van natuurlijke theologie die meent dat man en vrouw voor elkaar geschapen zijn en die homoseksualiteit daarom als afwijking of zelfs als zonde beschouwt. Het kunstmatige onderscheid tussen ‘zijn’ en ‘doen’ dat in kerken nog vaak gehanteerd wordt brengt homoseksuelen in de knel met zichzelf en leidt er vaak toe dat zij de gave van de seksualiteit niet ten volle kunnen genieten. Tegen deze achtergrond wil het WHT theologen verenigen die op de een of andere manier queer zijn: queer als geuzennaam voor het homo of lesbo, bi- of transseksueel zijn, queer als aanduiding voor het kritisch omgaan met alle hokjes en vakjes van homo/seksualiteit.